ملکینویسنده: مریم پرندآخرین بازبینی حقوقی: ۲۷ مرداد ۱۴۰۵

افراز و تفکیک ملک مشاع؛ تفاوت‌ها، مراحل قانونی و دستور فروش

افراز و تفکیک ملک مشاع چه تفاوتی دارند؟ مرجع صالح (اداره ثبت یا دادگاه)، مراحل افراز، اعتراض و دستور فروش ملک غیرقابل افراز را در این راهنما بخوانید.

نقشه ثبتی ملک مشاع با خط افراز برای جدا کردن سهم شرکا

ملکی که چند مالک دارد، دیر یا زود به یک دوراهی می‌رسد: یا شریک‌ها بر سر اداره و فروش آن به توافق می‌رسند، یا یکی از آن‌ها می‌خواهد سهمش را جدا کند و راه خودش را برود. اینجاست که دو اصطلاح «افراز» و «تفکیک» وارد ماجرا می‌شوند — دو واژه‌ای که حتی در آگهی‌های املاک هم به‌جای هم استفاده می‌شوند، در حالی که از نظر حقوقی دو مسیر کاملاً متفاوت با دو مرجع متفاوت‌اند. این راهنما تفاوت این دو، مراحل اداری و قضایی هر کدام، و سرنوشت ملکی را که «غیرقابل افراز» تشخیص داده می‌شود توضیح می‌دهد.

پاسخ کوتاه: افراز یا تفکیک؛ کدام مسیر برای شما است؟

  • اگر ملک مشاع است و می‌خواهید سهم خود را از شرکا جدا کنید — حتی بدون رضایت آن‌ها — مسیر شما افراز است.
  • اگر می‌خواهید ملک (مشاع یا شش‌دانگ) را به قطعات کوچک‌تر تقسیم کنید — مثلاً یک زمین را قطعه‌بندی کنید یا برای آپارتمان‌ها سند جدا بگیرید — مسیر شما تفکیک است.
  • اگر ملک مشاع قابل افراز نباشد، راه قانونی پایان شراکت، گرفتن دستور فروش از دادگاه و تقسیم بهای آن است.
  • و اگر همه شرکا توافق دارند، سریع‌ترین مسیر، تقسیم‌نامه رسمی در دفترخانه است و اصلاً نیازی به دعوا نیست.

در ادامه هر چهار مسیر را با جزئیات می‌بینیم.

ملک مشاع چیست و چرا دردسرساز می‌شود؟

در مالکیت مشاعی، هر شریک در ذره‌ذره ملک به نسبت سهمش شریک است؛ نه در قسمت مشخصی از آن. یعنی مالک دو دانگ از یک خانه، مالک اتاق خاصی نیست — در تمام خانه، دو ششم سهم دارد. همین ویژگی است که تصرف، اجاره دادن، فروش و حتی تعمیر ملک مشاع را به منبع دائمی اختلاف تبدیل می‌کند: هیچ شریکی بدون اذن بقیه حق تصرف مادی در ملک را ندارد.

مالکیت مشاعی معمولاً از سه راه به وجود می‌آید: ارث (شایع‌ترین حالت)، خرید مشترک، یا خرید سهمی از یک ملک. و سه راه خروج از آن وجود دارد: تقسیم توافقی، افراز، یا فروش و تقسیم بها.

تفکیک چیست؟

تفکیک یعنی تبدیل یک ملک به قطعات کوچک‌تر با حدود مشخص، بی‌آنکه لزوماً بحث شراکت و جدا شدن سهم در میان باشد. مالک یک زمین شش‌دانگ می‌تواند آن را به ده قطعه تفکیک کند و برای هر قطعه سند بگیرد؛ سازنده‌ای که ساختمانی ده‌واحدی ساخته، با تفکیک آپارتمان‌ها برای هر واحد سند مجزا می‌گیرد.

نکات کلیدی تفکیک:

  • مرجع آن اداره ثبت محل است و بر اساس صورت‌مجلس تفکیکی و نقشه‌ای انجام می‌شود که در محدوده شهرها باید به تأیید شهرداری برسد (موضوع ماده ۱۰۱ قانون شهرداری‌ها؛ رعایت ضوابط طرح تفصیلی و حد نصاب تفکیک).
  • تفکیک نیازی به مشاع بودن ملک ندارد و در ملک مشاع نیز با توافق همه مالکان ممکن است.
  • نکته مهمی که بسیاری نمی‌دانند: اگر ملک مشاع تفکیک شود ولی تقسیم‌نامه تنظیم نشود، اشاعه از بین نمی‌رود — هر شریک در تک‌تک قطعات تفکیک‌شده همچنان به نسبت سهم خود شریک است. تفکیک فقط ملک را قطعه‌بندی می‌کند؛ برای پایان شراکت، باید سهم‌ها با تقسیم‌نامه یا افراز از هم جدا شود.

افراز چیست؟

افراز یعنی جدا کردن سهم مشاع یک یا چند شریک از بقیه، به‌نحوی که پس از آن، هر بخش مالک مشخص و مستقل داشته باشد و اشاعه نسبت به سهم جداشده پایان یابد. ویژگی تعیین‌کننده افراز این است که به رضایت همه شرکا نیاز ندارد: حتی یک شریک، به‌تنهایی و علی‌رغم مخالفت بقیه، می‌تواند درخواست افراز بدهد.

طبق ماده ۵۹۱ قانون مدنی، هرگاه شرکا به تقسیم تراضی نکنند، شریکی که می‌خواهد از اشاعه خارج شود می‌تواند اجبار سایرین به تقسیم را بخواهد — و قانون افراز و فروش املاک مشاع (مصوب ۱۳۵۷) مسیر اداری و قضایی همین اجبار را مشخص کرده است.

جدول تفاوت‌های افراز و تفکیک

افراز تفکیک
موضوع جدا کردن سهم شریک از ملک مشاع قطعه‌بندی ملک (مشاع یا شش‌دانگ)
شرط اشاعه فقط در ملک مشاع معنا دارد نیازی به مشاع بودن نیست
رضایت شرکا لازم نیست؛ یک شریک هم می‌تواند در ملک مشاع، توافق همه لازم است
نتیجه پایان اشاعه نسبت به سهم مفروز قطعات جدید؛ اشاعه (در ملک مشاع) باقی می‌ماند
مرجع اداره ثبت، و در موارد استثنایی دادگاه اداره ثبت (با تأیید نقشه توسط شهرداری در شهرها)
ماهیت قابل اعتراض و رسیدگی قضایی عملیات اداری/ثبتی

مرجع افراز: اداره ثبت یا دادگاه؟

قاعده و استثنای این بحث را ماده ۱ قانون افراز ۱۳۵۷ مشخص کرده است:

قاعده: افراز املاک مشاعی که جریان ثبتی آن‌ها خاتمه یافته (ملک دارای پرونده ثبتی تعیین‌تکلیف‌شده است، خواه سند در دفتر املاک ثبت شده باشد خواه نه) در صلاحیت واحد ثبتی محل وقوع ملک است.

استثناها — صلاحیت دادگاه: در این موارد باید به دادگاه حقوقی محل وقوع ملک دادخواست داد:

  • بین شرکا محجور (مثلاً صغیر) یا غایب وجود داشته باشد — به حکم قانون امور حسبی، تقسیم در این حالت باید زیر نظر دادگاه انجام شود تا حق محجور و غایب حفظ شود؛
  • جریان ثبتی ملک خاتمه نیافته باشد یا بخشی از ملک مجهول‌المالک ثبتی باشد — حتی اگر درصد کوچکی از ملک چنین وضعی داشته باشد، رویه قضایی افراز کل ملک را در صلاحیت دادگاه می‌داند؛
  • درباره اصل مالکیت اختلاف وجود داشته باشد؛
  • موضوع، تقسیم ترکه باشد که در دادگاه با مقررات خاص خودش رسیدگی می‌شود.

طبق تبصره ماده ۱ همان قانون، اگر برای ملک سند مالکیت معارض صادر شده باشد، تا رفع تعارض، افراز انجام نمی‌شود.

انتخاب مرجع اشتباه فقط اتلاف وقت نیست؛ منجر به رد درخواست می‌شود و گاهی ماه‌ها پرونده را عقب می‌اندازد. تشخیص وضعیت ثبتی ملک و ترکیب شرکا، اولین کاری است که یک وکیل ملکی در مشهد پیش از ثبت هر درخواستی انجام می‌دهد.

مراحل افراز در اداره ثبت

  1. ثبت درخواست: یک یا چند شریک، درخواست افراز را به واحد ثبتی محل وقوع ملک می‌دهند (امروز از طریق دفاتر پیشخوان و سامانه‌های ثبتی).
  2. بررسی وضعیت ثبتی: نماینده ثبت، پرونده ثبتی ملک را از نظر خاتمه جریان ثبتی، مالکیت متقاضی و نبود سند معارض بررسی می‌کند.
  3. معاینه محل و نقشه‌برداری: نقشه‌بردار ثبت با حضور در محل، وضعیت ملک را برداشت و نقشه افرازی را تهیه می‌کند؛ در محدوده شهرها، نقشه برای تطبیق با ضوابط شهرسازی به شهرداری ارسال می‌شود.
  4. تصمیم واحد ثبتی: بر اساس گزارش نماینده و نقشه، مسئول واحد ثبتی تصمیم می‌گیرد: یا صورت‌مجلس افراز تنظیم و سهم هر شریک مشخص می‌شود، یا ملک غیرقابل افراز تشخیص داده می‌شود و گواهی عدم افراز صادر می‌گردد.
  5. ابلاغ و مهلت اعتراض: طبق ماده ۲ قانون افراز، تصمیم واحد ثبتی به همه شرکا ابلاغ می‌شود و هر شریک ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ می‌تواند در دادگاه حقوقی محل وقوع ملک به آن اعتراض کند.
  6. صدور سند مفروز: اگر اعتراضی نشود یا اعتراض رد شود، بر اساس صورت‌مجلس افراز، برای سهم جداشده سند مالکیت مفروز صادر می‌شود.

چه زمانی ملک «غیرقابل افراز» اعلام می‌شود؟ وقتی تقسیم آن با ضوابط قانونی سازگار نباشد: مساحت سهم‌ها از حد نصاب تفکیک مقرر در ضوابط شهرسازی کمتر شود، تقسیم موجب از مالیت افتادن یا ضرر اساسی شود (قاعده ماده ۵۹۵ قانون مدنی)، یا موانع فنی و ثبتی دیگری وجود داشته باشد. در عمل، آپارتمان‌ها و خانه‌های کوچک شهری تقریباً همیشه غیرقابل افرازند — و اینجا مسیر بعدی شروع می‌شود.

ملک غیرقابل افراز؛ دستور فروش

ماده ۴ قانون افراز تکلیف را روشن کرده است: ملکی که به‌موجب تصمیم قطعی غیرقابل افراز تشخیص شود، به تقاضای هر یک از شرکا و به دستور دادگاه فروخته می‌شود. نکات کاربردی این مسیر:

  • ماهیت «دستور» است، نه حکم: رسیدگی به آن نیازمند تشریفات کامل دادرسی و تعیین جلسه ماهوی نیست، به همین دلیل معمولاً سریع‌تر از دعاوی عادی به نتیجه می‌رسد. دستور فروش قابل تجدیدنظرخواهی به معنای متعارف نیست — هرچند در رویه، عملاً درخواست از طریق دادخواست ثبت می‌شود.
  • پیش‌نیاز: گواهی قطعیِ عدم افراز از واحد ثبتی (یا حکم قطعی دادگاه بر غیرقابل تقسیم بودن) باید ضمیمه درخواست باشد.
  • اجرا با مزایده: طبق ماده ۹ آیین‌نامه اجرایی قانون (مصوب ۱۳۵۸)، دادگاه دستور فروش را به اجرای احکام می‌دهد و ملک برابر مقررات فروش اموال غیرمنقول در قانون اجرای احکام مدنی، از طریق مزایده فروخته و بهای آن به نسبت سهم بین شرکا تقسیم می‌شود.
  • خود شرکا هم می‌توانند در مزایده شرکت کنند و با بالاترین پیشنهاد، مانع انتقال ملک به شخص ثالث شوند — ابزار مهمی برای شریکی که می‌خواهد ملک را برای خودش نگه دارد.
  • هزینه اجرا طبق آیین‌نامه، نیم‌عشر (یک‌بیستم) از محل فروش است و هزینه دادرسی این درخواست در رویه، غیرمالی و اندک محاسبه می‌شود.

یک هشدار مهم: اگر پس از دستور فروش، تخلفی در خود فرایند مزایده رخ دهد، بحث جداگانه‌ای است که در مقاله ابطال مزایده بانکی — با منطقی مشابه در مزایده‌های اجرای احکام — بررسی کرده‌ایم.

سند عادی دارید؟ اول تکلیف سند را روشن کنید

هم در افراز و هم در دستور فروش، مبنای احراز شراکت، مالکیت رسمی است. کسی که سهم مشاعی را با قولنامه یا مبایعه‌نامه عادی خریده اما هنوز سند رسمی به نامش نشده، تا پیش از انتقال رسمی، درخواستش پذیرفته نمی‌شود. راه‌حل، طرح دعوای الزام به تنظیم سند رسمی علیه فروشنده و سپس ورود به فرایند افراز یا فروش است — ترتیبی که اگر رعایت نشود، ماه‌ها زمان و هزینه دادرسی از دست می‌رود.

مسیر توافقی: تقسیم‌نامه رسمی

اگر همه شرکا بر نحوه تقسیم توافق دارند، هیچ‌کدام از مسیرهای بالا لازم نیست: با تقسیم‌نامه رسمی در دفتر اسناد رسمی (پس از تهیه صورت‌مجلس تفکیکی در ملک‌های نیازمند تفکیک)، سهم هر شریک مشخص و سند مستقل صادر می‌شود. این مسیر سریع‌ترین و کم‌هزینه‌ترین راه پایان شراکت است و دقیقاً همان چیزی است که ماده ۵۹۱ قانون مدنی از آن با عنوان «تراضی» یاد می‌کند. حتی وقتی اختلاف جدی وجود دارد، گاهی یک جلسه مذاکره حرفه‌ای با حضور وکیل، هزینه و زمانِ یک پرونده چندساله را حذف می‌کند.

ارتباط افراز با دعاوی دیگر ملک مشاع

  • خلع ید مشاعی: اگر یکی از شرکا (یا شخص ثالث) بدون اذن، کل ملک مشاع را تصرف کرده باشد، هر شریک می‌تواند دعوای خلع ید مطرح کند؛ شرایط و ظرایف آن را در راهنمای خلع ید در مشهد نوشته‌ایم. افراز، راه‌حل ریشه‌ای همین اختلاف‌هاست: وقتی سهم‌ها جدا شود، دعوای تصرف مشاعی هم موضوعیت خود را از دست می‌دهد.
  • الزام به ثبت رسمی معاملات: با اجرایی شدن قانون جدید ثبت معاملات اموال غیرمنقول، اهمیت سند رسمی در همه این مسیرها بیشتر هم شده است؛ جزئیات در قانون الزام به ثبت رسمی معاملات املاک.

سه سناریوی واقعی؛ در هر وضعیت چه مسیری درست است؟

سناریوی اول — خانه موروثی با شش وارث: پدر خانواده فوت کرده و خانه‌ای قدیمی در مشهد به شش فرزند رسیده است. دو نفر می‌خواهند بفروشند، سه نفر ساکن خانه‌اند و همکاری نمی‌کنند و یکی از وراث هم صغیر است. اینجا به‌دلیل وجود محجور، پرونده از همان ابتدا در صلاحیت دادگاه است، نه اداره ثبت. خانه شهری با این متراژ تقریباً قطعاً غیرقابل افراز اعلام می‌شود و مسیر واقعی، دستور فروش و مزایده است — و ورثه‌ای که می‌خواهد خانه پدری را نگه دارد، باید خودش را برای رقابت در مزایده آماده کند، نه برای متوقف کردن آن.

سناریوی دوم — آپارتمان مشترک دو شریک: دو نفر آپارتمانی را نصف‌نصف خریده‌اند و حالا اختلاف پیدا کرده‌اند. آپارتمان به حکم ماهیتش قابل افراز نیست؛ درخواست افراز فقط زمان می‌سوزاند و در نهایت به گواهی عدم افراز می‌رسد. مسیر درست: یا توافق بر خرید سهم یکدیگر (با تقسیم‌نامه یا صلح رسمی)، یا مستقیم گرفتن گواهی عدم افراز و سپس دستور فروش. شریکی که زودتر و درست‌تر اقدام کند، معمولاً دست بالاتر را در مذاکره دارد.

سناریوی سوم — زمین بزرگ چندشریکی: سه شریک، زمینی چندهزارمتری در حاشیه شهر دارند. اینجا برخلاف دو سناریوی قبل، افراز واقعاً شدنی است — به شرطی که نقشه افرازی با حد نصاب تفکیک و ضوابط طرح تفصیلی سازگار باشد. طراحی هوشمندانه نقشه (محل عبور راه دسترسی، جانمایی سهم‌ها) می‌تواند تفاوت بین «قابل افراز» و «غیرقابل افراز» باشد؛ دقیقاً جایی که کار کارشناسی قبل از ثبت درخواست، خودش را نشان می‌دهد.

هزینه و زمان؛ چه انتظاری داشته باشیم؟

اعداد دقیق به ملک و مرجع رسیدگی بستگی دارد، اما چارچوب کلی چنین است:

  • افراز در اداره ثبت معمولاً کم‌هزینه‌ترین مسیر است: تعرفه‌های ثبتی و هزینه نقشه‌برداری. زمان آن تابع نوبت بازدید نماینده و استعلام شهرداری است و اغلب چند ماه طول می‌کشد.
  • درخواست دستور فروش در رویه، دعوای غیرمالی محسوب می‌شود و هزینه دادرسی آن اندک است؛ اما در مرحله اجرا، هزینه مزایده (نیم‌عشر اجرایی) از محل فروش کسر می‌شود و کارشناسی قیمت‌گذاری هم هزینه دارد.
  • مسیر توافقی تقریباً همیشه ارزان‌تر و سریع‌تر از هر دو است: هزینه تنظیم سند در دفترخانه و حق‌الثبت، در برابر ماه‌ها رسیدگی.

قاعده سرانگشتی: هر چه تعداد شرکا بیشتر و همکاری کمتر، مسیر طولانی‌تر — و ارزش برنامه‌ریزی حقوقی قبل از اولین اقدام، بیشتر.

مدارک مورد نیاز

  • سند مالکیت مشاعی (یا مدارک مالکیت رسمی سهم)
  • کارت ملی و مدارک هویتی متقاضی
  • در املاک موروثی: گواهی انحصار وراثت و مدارک سهم‌الارث
  • برای دستور فروش: گواهی قطعیت تصمیم عدم افراز از واحد ثبتی
  • نشانی دقیق و مشخصات ثبتی ملک (پلاک ثبتی، بخش)
  • در صورت وجود: نقشه‌های قبلی، صورت‌مجلس تفکیکی، پایان‌کار

اشتباهات متداول

  • خلط افراز و تفکیک — درخواست تفکیک به‌جای افراز (یا برعکس) رایج‌ترین خطاست و مستقیم به رد درخواست می‌انجامد.
  • مراجعه به مرجع اشتباه — بردن پرونده‌ای که شریک صغیر دارد به اداره ثبت، یا بردن ملک دارای جریان ثبتی خاتمه‌یافته و بدون استثنا به دادگاه.
  • از دست دادن مهلت ۱۰ روزه اعتراض به تصمیم واحد ثبتی (ماده ۲) — بعد از قطعیت، مسیر بازگشت بسیار دشوار می‌شود.
  • اقدام با سند عادی — بدون مالکیت رسمی، نه افراز پذیرفته می‌شود نه دستور فروش.
  • بی‌توجهی به حد نصاب تفکیک شهرداری — درخواست افرازی که خروجی‌اش قطعات زیر حد نصاب باشد، محکوم به گواهی عدم افراز است؛ گاهی طراحی متفاوت نقشه، مشکل را حل می‌کند.
  • نادیده گرفتن مسیر توافقی — بسیاری از پرونده‌های چندساله، با یک تقسیم‌نامه قابل حل بودند.

چه زمانی از وکیل ملکی کمک بگیریم؟

پرونده‌های افراز و فروش ملک مشاع، ترکیبی از حقوق ثبت، قواعد شهرسازی و آیین دادرسی‌اند: تشخیص مرجع صالح، سنجش قابل افراز بودن قبل از ثبت درخواست، مدیریت مهلت اعتراض، و استراتژی مزایده (فروش یا نگه داشتن ملک). در املاک موروثی که تعداد شرکا زیاد است و معمولاً یکی دو نفرشان همکاری نمی‌کنند، این پیچیدگی چند برابر می‌شود. اگر ملک شما در مشهد است، می‌توانید برای بررسی وضعیت ثبتی ملک و انتخاب مسیر درست، از طریق صفحه تماس با مریم پرند وقت مشاوره بگیرید.

پرسش‌های متداول

تفاوت افراز و تفکیک چیست؟

افراز، جدا کردن سهم شریک از ملک مشاع است و بدون رضایت سایر شرکا هم ممکن است؛ تفکیک صرفاً قطعه‌بندی ملک است، به مشاع بودن نیاز ندارد و در ملک مشاع فقط با توافق همه مالکان انجام می‌شود و به‌تنهایی اشاعه را از بین نمی‌برد.

درخواست افراز را به اداره ثبت بدهیم یا دادگاه؟

اگر جریان ثبتی ملک خاتمه یافته و بین شرکا محجور یا غایبی نیست و اختلافی در مالکیت وجود ندارد، مرجع، واحد ثبتی محل وقوع ملک است؛ در غیر این صورت (محجور، غایب، اختلاف مالکیت، نقص جریان ثبتی یا تقسیم ترکه) باید به دادگاه حقوقی محل وقوع ملک دادخواست داد.

اگر ملک قابل افراز نباشد چه می‌شود؟

با گواهی قطعی عدم افراز، هر یک از شرکا می‌تواند از دادگاه دستور فروش بگیرد؛ ملک از طریق مزایده فروخته و بهای آن به نسبت سهم بین شرکا تقسیم می‌شود. خود شرکا هم می‌توانند در مزایده شرکت کنند و ملک را برای خود نگه دارند.

آیا با قولنامه می‌توان درخواست افراز یا دستور فروش داد؟

خیر؛ مبنای این درخواست‌ها مالکیت رسمی است. خریدار دارای سند عادی ابتدا باید با دعوای الزام به تنظیم سند رسمی، انتقال رسمی سهم را بگیرد و سپس وارد فرایند افراز یا فروش شود.

جمع‌بندی

تفکیک، قطعه‌بندی ملک است و افراز، جدا کردن سهم شریک از ملک مشاع؛ اولی عملیات اداری ثبت است و دومی فرایندی که می‌تواند بدون رضایت سایر شرکا هم پیش برود. مرجع افراز در املاک با جریان ثبتی خاتمه‌یافته، اداره ثبت محل است و با وجود محجور، غایب، اختلاف مالکیت یا نقص ثبتی، دادگاه. تصمیم واحد ثبتی ظرف ده روز قابل اعتراض است و ملک غیرقابل افراز، با دستور فروش دادگاه از طریق مزایده فروخته و بهایش تقسیم می‌شود. پیش از هر اقدام، وضعیت سند (رسمی بودن مالکیت) و ترکیب شرکا را روشن کنید — این دو، مسیر و سرنوشت پرونده را تعیین می‌کنند.

منابع و مستندات قانونی

  • قانون افراز و فروش املاک مشاع (مصوب ۱۳۵۷/۸/۲۲)، مواد ۱، ۲ و ۴ و تبصره ماده ۱
  • آیین‌نامه اجرایی قانون افراز و فروش املاک مشاع (مصوب ۱۳۵۸)، به‌ویژه مواد ۹ و ۱۰
  • قانون مدنی، مواد ۵۷۱ و ۵۸۹ تا ۵۹۵ (احکام اشاعه و تقسیم)
  • قانون امور حسبی (مقررات تقسیم با وجود محجور و غایب و تقسیم ترکه)
  • ماده ۱۵۰ قانون ثبت اسناد و املاک (تفکیک) و ماده ۱۰۱ قانون شهرداری‌ها (تأیید نقشه تفکیکی)

سلب مسئولیت حقوقی: این مطلب صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی عمومی دارد و جایگزین مشاوره حقوقی نیست. قوانین، ضوابط شهرسازی و رویه ثبتی و قضایی در گذر زمان تغییر می‌کنند و نتیجه هر پرونده به جزئیات همان پرونده — وضعیت ثبتی ملک، ترکیب شرکا و مدارک — بستگی دارد. پیش از هر اقدام، وضعیت ملک خود را با وکیل متخصص بررسی کنید. تاریخ بازبینی حقوقی این مطلب: ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.

مقالات دیگر